evZin: το θαύμα που δεν έγινε

Township_Football_Kids_by_lovemikelastΤο ανθολόγιο της 5ης δημοτικού και η ανώνυμη αφιέρωση προτελευταία σελίδα, μυστήριο στα ανεξιχνίαστα / Το πρώτο συναρμολογούμενο πολεμικό αεροπλάνο / Ο γέρος με τα δυόμιση δόντια και τις σημαίες, κάθε χρόνο στο ίδιο σημείο της παρέλασης / Το ξύλινο σπίτι στο δέντρο, καράβι ταξιδιάρικο, σπηλιά, κρυψώνα, διαστημόπλοιο / Το σπασμένο χέρι και ο γύψος με την βαρκούλα πλέοντας / Οι πινέζες στη χάρτινη υδρόγειο και τα “θα γυρίσεις πίσω με πολλές ιστορίες”  / Η πόλη των 3 εκατομμυρίων εαυτών / Τα 40 και κάτι σφηνάκια στο ονόκιο, νύχτα ενηλικίωσης  / η άρνηση μου / η λύπη μου / Εσύ που την πυροβόλησες ακαριαία με το χέρι σου στον ώμο μου ξημερώματα παγκρατίου / Οι κόρε ύδρο και οι έρωτες τους / Η ανάγκη μου να φύγω / Τα τσιγάρα στις ταράτσες , η μόνη σταθερή βραδυνή συνέπεια / Η μέρα που είπα ότι δεν με ενδιαφέρει τίποτα παρά μόνο τα μάτια της / Τα σπασμένα πλήκτρα και τα τραγούδια που παίχτηκαν με τα υπόλοιπα  / η ναυτική μπρούτζινη πυξίδα, δώρο συμβολικό / Φεγγάρι ολόγιομο στο Cine Paris, από τα πιο όμορφα / Το μυστικό που δεν ήξερες ότι μόνο εσύ ήξερες / Τα κίτρινα post-it με ψήγματα ‘φοβάμαι’ κολλημένα σε κάθε επόμενη κίνηση / Η σκέψη πως θα ‘φεύγες / Ο Γιώργος και η παρεξήγηση / Το ξέσπασμα στον δερμάτινο καναπέ μια περασμένη καθημερινή / Η μουσική -πάντα- ένα δίκτυ προστασίας στις νυχτερινές μου βουτιές / Η βροχή στην Ομόνοια και οι βρεγμένες εφημερίδες / Οι αποχαιρετισμοί στα αεροδρόμια, μικρές στιγμές πανικού / Το τραγούδι από τους Coldplay σε απευθείας μετάδοση από το κινητό / Το τραίνο για Αλεξανδρούπολη / Οι αποξηραμένες ζέρμπερες πάνω απο τη βιβλιοθήκη / Η Αφροδίτη Μάνου και η νύχτα της  / Τα πιο μεγάλα κοκτέιλ του κόσμου στην Σκιάθο / Τα μακροβούτια στον αργοσαρωνικό / Μέρες ανεμελιάς και βόλτες στο βουνό με χαλασμένες ταχύτητες και πλατύγυρα καπέλα / ζαλιστική ζέση νησιώτικου μεσημεριού / Η συγνώμη μου / Οι Οrishas και το El kilo τους στο πάρκο παραμονές λιακάδας / H “Α” που έφυγε για Ευρώπη / Η “Ο” που έφυγε για Αμερική / Εγώ που έμεινα εδώ κάνοντας βόλτες με ανεμόπτερο πάνω απ’ τον κόσμο μου / Τα εφτάχρονα που φιλιόντουσαν μεσημεριάτικα στον Άγιο Θωμά / Εκείνη που κάθε φορά που άγγιζε τις χορδές το δωμάτιο μεταμορφωνόταν σε αερόστατο / και κάθε κύτταρο μου μαζί / Τάνγκο βραδυνό και αναπάντεχο πάνω στα τριώροφα συντρίμια δύο εαυτών· σαν σκηνή από άλλη ταινία / εκείνη η νύχτα που δεν με άφησε να περάσω απαρατήρητος με τίποτα / εκείνο το σφίξιμο στο στομάχι, το πολύ σαφές και εντοπισμένο…  / Τα δεν ξέρω / Τα γιατί μου / Τα γιατί όχι μου / Τα ίσως / Τα έτσι / τα Αλλιώς μου..

(κάτι, σαν πάσα. από το Χνούδι που μας λείπει. Την ευχαριστώ)

Advertisements

2 thoughts on “evZin: το θαύμα που δεν έγινε

  1. εγώ σήμερα βρήκα το πρώτο μου κινητό, εκείνο που χάλαγα όλα μου τα λεφτά για να στέλνω μηνύματα με το Θανάση, και κάθε μέρα που βλεπόμασταν στο σχολείο δεν λέγαμε ούτε γεια 🙂
    υγ. είπαμε τι αξίζει 😉

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s