evZin: Το αγόρι και ο Φάρος

photo

Δέκα λεπτά απόσταση από το τουριστικό κάστρο, βρίσκεται αυτός ο φάρος. Ο παλιός φάρος της πόλης μου. Αν δεν είσαι από αυτούς που ξεχνιούνται περπατώντας με τα χέρια στις τσέπες και πέσει συμπτωματικά το μάτι σου στη θέα του, ή δεν έπαιζες και συ κρυφτό πίσω από το σπίτι της Χαρούλας, δε θα γνωρίζεις την ύπαρξη του. Οι άνθρωποι και τα πλοία τον ξέχασαν εδώ και καιρό το φάρο. “Nέες, τεχνολογικά εξελιγμένες ναυτιλιακές πυξίδες” είπαν στον φύλακα και τον μετάθεσαν επιστάτη σε μια εμπορική αποθήκη . Έκτοτε ο φάρος ερημώθηκε.

Υπάρχουν πλοία που έφυγαν για ταξίδι μακρινό. Που αναβαθμίστηκαν σε άλλα λιμάνια με νέες, πρωτοποριακές τεχνολογίες. Όμως γεννήθηκαν εδώ, σε τούτο το λιμάνι. Γι’ αυτά τα πλοία το φως του φάρου δεν υπήρξε ποτέ σύμβουλος μήτε καθοδηγητής. Σήμαινε Ασφάλεια, Πατρίδα.  Ηταν η  προαιώνια υπόσχεση που τους έδωσε το λιμάνι ότι όταν επιστρέψουν η καρδιά του θα κτυπάει ακόμη γι’ αυτά, με ρυθμικούς, κόκκινους παλμούς, στο πιο ψηλό σημείο αυτού του πύργου. Μόνο τότε, καθυσηχασμένα πλέον, μπορούσαν να αγκυροβολήσουν στην αγκάλη του.

Υπάρχει ένας μύθος στην πόλη μου. Για ένα αγόρι που έπαιζε κρυφτό και βρήκε ξεκλείδωτη την πόρτα του φάρου. Από τότε μάζευε εργαλεία και ξεγλιστρούσε κρυφά απ’ όλους τα βράδια για να επισκευάσει τον γέρο φάρο. Ένα βράδυ τα κατάφερε. Η καρδιά του λιμανιού κτύπησε και πάλι με κόκκινους, αργούς, σταθερούς φωτεινούς παλμούς.

Υπάρχει κι ένας δεύτερος μύθος στην πόλη μου. Για ένα καράβι εξαντλημένο από το ταξίδι, που δεν είδε τους παλμούς του λιμανιού και απογοητευμένο άλλαξε πορεία.

[..]

Σε ένα μικρό ήσυχο σπίτι, κάπου στα σύνορα αυτής της πόλης, έλαβε μέρος μια σύντομη στιχομυθία, που νομίζω πως θα έπειθε όσους δεν πίστεψαν στους δύο μύθους, όχι μόνο για την γνησιότητα, αλλά και για τη συνάντηση τους:

– Να προσέχεις τον εαυτό σου γιε μου.

– Δε με νοιάζει ρε μάνα. Εγώ να βουτήξω θέλω, να το προφτάσω να του πω να μην απελπίζεται, να στρίψει λίγο το τιμόνι και να δει ότι ο φάρος κτυπάει ακόμα. Ας πνιγώ ρε μάνα. Δώσε μου την ευχή σου.

[..]

Δεν ξέρω αν πιστεύεις στους μύθους. Δεν ξέρω αν έχεις καν την ανάγκη να πιστέψεις σε ένα μύθο. Αυτό που ξέρω είναι ότι εκεί που συναντιούνται οι μύθοι και τα παραμύθια, εκεί ακριβώς κρύβεται η ομορφιά. Εκεί ακριβώς..

.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s