evZin: carved your name into my arm

ship

οι ζωές μας. οι ζωές των άλλων. σταυρόλεξα για δυσλεκτικούς λύτες. ψάχνω με το κυνηγετικό τον μαέστρο να του βομβαρδίσω τα χέρια να πάψει επιτέλους. πυρ και κίνηση με άρβυλα και κράνος πάνω σε ξεχειλωμένες επιφάνειες. στόχος εθεάθη. προτού τραβήξω την σκανδάλη ευθύς διακτινίζεται εντός μου. ή κι οι δυό μας ή κανείς μου ψιθυρίζει. εξαφανίζεται. ξαναγίνεται εγώ.

“βάλε το χέρι αντήλιο”

Κουκλοθέατρα, παραστάσεις, ζογκλέρ στην Πλαταιών, παραμυθάδες στο Μέγαρο, η πιο αμελί γωνιά της Σόλωνος. Πλάκα. Αθήνα. όλα, μα όλα μια ιδέα. από που την ψωνίζεις με ρωτάς. μα εγώ να την πουλήσω θέλω. όσο όσο. θα σου δώσω και δυό καλειδοσκόπια δώρο. να τα ράψεις στα μάτια να δοκιμαστείς πόσο όνειρο αντέχεις.

για να’ ναι πάντα ίδια αλλάζουν όλα”

Σ’ αγαπώ γιατί είσαι ωραία της είπε. τι άλλο να της έλεγε. εύκολα λόγια που επιβιβάζονται ακόμα πιο εύκολα στις διασταυρώσεις πάνω στο πρώτο μεγάλο φορτηγό.

“ο χρόνος που μετράει”

Η βουκαμβίλια στον κήπο άνθισε. το σιφόνι του γείτονα βούλωσε. μα δεν λυγίζω. έτσι είν’ αυτά. ένας γάμος, μια κηδεία. την βουκαμβίλια θα την υπερασπιστώ με τη ζωή μου. ας πάω φυλακή για την βουκαμβίλια. για έναν γαμημένο ανθισμένο Αύγουστο. δε με νοιάζει. το πετάω κι αυτό στη σωρό με τα “δε με νοιάζει” δίπλα στη βεράντα. στητός, περίοπτος, καμαρωτός. “προτού εισέλθετε εις κατοικίαν παρακαλώ επιθεωρείστε καλά”.

“talking about a revolution”

Τα με νοιάζει μου τα έκλεισα στο κελάρι μαζί με τα cabernet. ζω με την ψευδαίσθηση ότι κάποτε θα τα ανοίξω, ώριμα θα ‘ναι, μυρωδάτα, έτοιμα προς τέρψη. ποιος ξέρει; κανείς δεν ξέρει. ας είναι. “νοιάζω”. τι λέξη κι αυτή. σαν ξενέρωτο νιαούρισμα. να την απαγορεύσουμε. φροντίζω να λές. αυτό που αγαπάς να μην το νοιάζεσαι. είναι μαλακία. να το φροντίζεις. και να το χαϊδεύεις όσο μπορείς.

“κι έγινα μια βραδιά καραβοκύρης σου”

– τα παιδιά έχουν αργήσει.
– παιδιά είναι.
– για πόσο ακόμα;
– για όσο αντέχουν καλή μου.

“αν δε σε βρουν χαράματα πώς θες ν’ ακούς τ’ αηδόνια”

Μη σε μέλλει Κατερίνα. θα τα προσέχουμ’ εμείς.
κλείσε τα μάτια τώρα και ξάπλωσε πλάι μου.

“δώσμου τα μαλλιά σου να τα κάνω προσευχή
για να ξαναρχίσω, το τραγούδι απ’ την αρχή.”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s